اماکن تاریخی و دیدنی استان اماکن تاریخی و دیدنی استان

قدیمی ترین آثار سکونت و استقرار بشر اولیه در استان متعلق به هزاره 7 قبل از میلاد به این سو در بررسی و گمانه زنی های دشتهای لردگان، خانمیرزا و فلارد در شهرستان لردگان و بلداجی (در شهرستان بروجن) و نیز در دشت شهرکرد کشف گردیده است. نام شهرکرد که در گذشته نه چندان دور (دهکرد) خوانده می شد از دور زندیه به این سو در منابع دیده می شود. عشایر بختیاری یکی از تیره های آریایی نژاد ایرانی الاصل می باشند که نیاکانشان برای یافتن چراگاه مناسب و سرزمین مطلوب کوچ بی برگشت خود را از نواحی شمال آسیا شروع کردند و در حاشیه شرقی خوزستان فعلی برای همیشه سکنی گزیدند.
از آغازسلسله صفوی تاریخ بختیاری روشن تر است. آنچه در بررسی های تاریخی و وضع اجتماعی و سیاسی قوم بختیاری بدست آمده حاکی از آن است که بختیاری ها یکی از بزرگترین قوم کوچنده ایران بوده اند که سالیان درازی با قدرت توانستند بر قسمتی از اراضی ایران حکومت کنند.
بارزترین نقش بختیاری ها در تحولات دوران مشروطیت و رهبری بخش مهمی از این جنبش عظیم ملی روی داد. در حال حاضر در استان بیش از 150 جاذبه شناخته شده تاریخی و مذهبی وجود دارد.

آثار تاریخی
  • آثار سنگی صخره ای
  • بردگوری ها (در بهمن آباد و دوآب صمصامی و سرخون) نقوش برجسته سنگی (شیرین او، الگی در بازفت) مربوط به دوره الیماییان
  • طاق سنگی های حوالی جونقان
  • پل خدا آفرین در بازفت
  • کتیبه های سنگی، تصویر نگاری جهان بین.
  • نقوش چوپانی قلعه تک
  • کتیبه های سنگی رخ
  • کتیبه های مشروطیت در پیرغار (فارسان)